طعنه سیر به پیاز شعری پندآموز از پروین اعتصامی

سیر یک روز طعنه زد به پیاز که : تو مسکین چقدر بدبویی

گفت : از عیب خویش بی خبری زان ره از خلق عیب میجویی

گفتن از زشترویی دگران نشود باعث نکو رویی

تو گمان میکنی که شاخ گلی به صف سرو و لاله میرویی

یا که همبوی مشک تاتاری یا ز ازهار باغ مینویی

خویشتن بی سبب بزرگ مکن تو هم از ساکنان این کویی

ره ما گر کج است و ناهموار تو خود این ره چگونه می پویی

در خود آن به که نیکتر نگری اول آن به که عیب خود گویی

ما زبونیم و شوخ جامه و پست تو چرا شوخ تن نمی شویی